dinsdag 8 augustus 2017

Vakantie en veel te veel tijd.



Alweer bijna een maand voorbij sinds een vorige post!

Zomer.
"Grote vakantie".
Geen school.
Veel vrije tijd.
Heel veel...
Te veel...misschien?

Vrije tijd waarin van alles wordt gepland
 en waarbij bloggen er dan inschiet.
Dat de echtgenoot intussen ook thuis is, 
maakt het er niet makkelijker op.
(Qua vrije tijd dan bedoel ik! Ha!)

Er werd gekampeerd en 
daarna ook wel wat gewerkt in en rondom huis.
Er dan werd er nog een keertje kort gekampeerd
om te "festivallen"
en tussendoor veel gefietst...ook dat.

De tijd vliegt.
Zo gaat dat met vakanties.
Leuke dingen vliegen voorbij.

Maar nu zijn we weer thuis.
De regelmaat zou stilaan weer moeten komen.
Voor even toch,
want er volgt nog een traditionele fietsvakantie met de vriendinnen.

Al jullie berichten bijlezen, gaat me niet meer lukken.
Dat heb ik al gemerkt.
Blogland heeft niet stilgestaan.
Ik heb dus wel een boel gemist...
Maar jullie ook!
Let maar op!
:-)


Aanvankelijk was het plan dat we deze vakantie
naar de grens Ardèche-Auvergne zouden trekken.
Maar omdat jongste een aantal dagen
 zonder echtgenoot en alleen met het minimeneerke zou kamperen,
werd er om assistentie gevraagd.
Als goeie grootouders twijfel je dan geen moment!
Vanzelf worden de plannen meteen 180°omgegooid!
:-)

Omdat schoonzoon even over en weer naar huis moest
voor zijn "muziekspeelwerk",
kozen we een plekje net over de grens, in de Vogezen.

Ik was er niet zo gerust in.
De Vogezen leek me zo een beetje een "gepensioneerdenbestemming".
Met de Moezel heb ik dat ook wel?
Vast onterecht?
Voor de Vogezen in ieder geval wel!
Onterecht!

Het werd een meevaller.
We kozen voor de Elzas.
Het was erg "Duits".
Geschiedkundig heel erg logisch!
Niet echt "la France".
Anders dan we gewoon zijn.


De echtgenoot probeerde zelfs een choucroute d'Alsace.
Brrr... om te "grezzelen".
Zijn "enthousiasme" sprak boekdelen.
Ik ben er zeker van.
Dat kiest hij nooit meer.
Dit even tussendoor...

Maar we genoten ook in dit stukje Frankrijk van een prachtige natuur
en van de gezellige dorpen van de Elzas en van Colmar.




















Toen mama en papa van het minimeneerke weer herenigd waren,
trokken wij weer verder.
't Is te zeggen : we trokken naar een andere plek.
Niet "verder" eerder "dichter" bij huis.
We kozen voor een camping op het platteland in de buurt van Verdun.
Pure rust!
Mooi!
Een minicampinkje met een geweldig uitzicht.

Redelijk makkelijk bereikbaar zij het niet dat de
madam van de GPS weer compleet tilt sloeg
en madam Onliemie bijgevolg ook...
"een beetje veel tilt" volgens de echtgenoot.
Je kan niet geloven hoe vaak ik dat Gps-mens al naar de maan heb gewenst!

Van op deze campingplek volgden we het mondiale record der luchtballonnen!
Ge moet maar geluk hebben om net op het juiste moment op de juiste plek te zijn.
Spectaculair!








Maar ook de natuur rondom Verdun is de moeite.
Zeker ook wel voor een korte "vlakoverdegrens-vakantie"






Aan de autootjes te zien waren we toch echt nog
wel in Frankrijk. :-)


Onze 3 dagen Dranouter zitten er nu ook alweer op.
We genoten voormiddags van pittige fietsroutes in het Heuvelland 
en in de namiddag en avond van leuke muziek.
Om van de camping op de gezellige festivalweide te geraken,
stapten we elke dag 4 km heen en weer 4 terug door een mooi natuurgebied.
Flink van ons!
En als je dan ook nog ongelooflijk geluk hebt met het weer
begrijp je dat ook deze 4 dagen een succes waren!





Voor de eerste keer ook met het minimeneerke
naar het optreden van papa. :-)
Vorig jaar nog in mama's buik.
Deze keer in de draagzak.




Dranouter!
Volgend jaar weer!
Dat weten we zeker.