zaterdag 10 februari 2018

Een "ver-stopt-stapt" minimeneerke.





Ik vertelde het al eerder :
Er mogen geen foto's op internet van het minimeneerke.
Niet op mijn blog, 
niet op IG en
 al helemaal niet op FB.
Zelfs geen "afgeschermde".
Alleen totaal onherkenbare.
Dat mag wel.
Maar ook hier voel ik toch nog wel lichte tegenstand.

Moeilijk hoor voor zo'n pokkefier moeke als ik.
Maar af en toe doen we dus een beetje stout.
Het minimeneerke werkt zelfs mee
aan  "onherkenbaar" op de foto.
De lieverd!






En...
Hiephiep een grote mijlpaal deze week.

Het minimeneerke kan stappen!
Alleen!
Al wel 5 pasjes na mekaar!
De held!

Nog wel  een beetje wankel
maar ik telde echt al 5 pasjes zonder vasthouden!
Soms ook minder. ;-)

Alweer een stapje dichter naar "groot" worden.
Iemand een idee hoe we die sneltrein een beetje tegenhouden?




vrijdag 9 februari 2018

Kleertjes voor het minimeneerke.





Het Sintpakje voor minimeneerke was
echt wel een succes.


Ook al had het een heel hoog pyjamagehalte,
toch werd dit pakje wel heel vaak als "huispakje" gedragen.


Hoog tijd om een nieuwe versie te maken
in een stof die wat beter aan "huispak" beantwoordt.



En omdat ik alweer veel te veel stof kocht,
ook een bijpassend hoodieke.






Alleen vrees ik  wat overdreven te hebben met de maat.
Volgens de echtgenoot kan hij er mee naar de kleuterschool.
:-(

Zo'n vaart zal het toch wel niet lopen.
Hoop ik.
Oversized is ook wel stoer.
Of is dit intussen uit de mode?



Gratis patroon Shirt Fons en Sien.
Het alom gekende gratis patroon Oliverbroekje
De hoodie :een patroon uit Ottobre.
Stofjes : stoffenspektakel (denk ik)




dinsdag 6 februari 2018

Ribbeltjes en karton





"Breng volgende week maar wat karton mee naar de les" :
zei hij.
"Liefst van dat geribbeld".
Wat hij er mee van plan was, was ons niet meteen duidelijk.

Geribbeld karton?
Ik prulde het papieren laagje van een kartonnen doos
en daaronder kwamen de ribbeltjes piepen.

Aangezien hij nogal van strak en abstract houdt,
veronderstelde ik dat hij van die ongeschonden ribbeltjes verwachtte.

Ik was er een tijdje mee zoet om al het papier mooi af te schrapen
en mooie strakke ribbels te voorschijn te toveren.

Bleek in de les dat dit totaal overbodig werk was geweest.
Er werd gescheurd, geplooid, gestapeld.

Er kwam "strijklicht" bij te pas
en flitsers en ook weer een lichtmeter.
De toestellen werden juist ingesteld.

Het feest kon beginnen.
Er werd gespeeld
met vormen, structuur en licht.

















Het was weer een amusant "feestje".
Een mooie les in "leren kijken".

Elke keer leer ik weer iets meer.
Het gaat vooruit maar ik ben er nog niet.
Nog lang niet.
Maar ik denk dat je er bij fotografie ook nooit" bent".
En dat is nu net het intrigerende.



donderdag 1 februari 2018

Volle maan, blauwe maan, bloedmaan...




Het was wat met die maan gisterenavond.
Volle maan,
Blauwe maan,
Bloedmaan...
Maar voor die bloedmaan zaten we op het verkeerde continent.
Dat was een tegenvaller.

Voor mij was het gewoon volle maan.
Dat ik in het fotograferen daarvan 
(nog) niet  goed ben,
is duidelijk.
Of komt het omdat ik 
gewoon te lui was om op statief te fotograferen?
Want op Pinterest vond ik geweldige tips
maar dan moest het wel op statief.
En daarvoor had ik gisteren niet het geduld.

"Te hoge ISO" 
zei de echtgenoot  meewarig 
terwijl zijn hoofd schuddend.
"En wat heb je dan?"

"Ja dat weet ik wel.Veel te veel "ruis".
Zover ben ik ook al wel."

"Waarom neem je dan geen statief?"

Door opmerkingen van die aard volg ik dus les bij een ander.
Dat hoofdschudden van de echtgenoot
hoef ik niet.
Hoofdschudden tot daar aan toe.
Maar niet het hoofdschudden van de echtgenoot.
Dat is erger.
Irritant erg.
;-)

"Maar als je nu niet te hard inzoomt, valt het toch nog mee?"
(Opperde de snel contente Onliemiemadam)



De echtgenoot was totaal niet akkoord!
Hadden we anders verwacht! :-(
Nu ja 't is wat het is!


En al had ik dan geen geluk met de maan, de post bracht wel geluk.
Echte post! 
Zoveel leuker!




Dankjewel Ageeth, voor die lieve post.
Wat heb je die huisjeskaart mooi gemaakt.

En even ter info :
De dame in kwestie is jarig vandaag.
Fijne verjaardag, Ageeth!

Zal ik nu  dan maar eens snel gaan doorwerken 
aan mijn plan om ook echte post te gaan versturen?



dinsdag 30 januari 2018

Oefening baart...



Na alle reacties op mijn blogbericht van gisteren
en de meldingen
dat die plantenfotografie thuis ook wel te doen zou zijn,
ging ik maar meteen aan de slag.

Een mens kan soms meer dan ie denkt.
Met minder hulpmiddelen.
Of zeg maar GEEN hulpmiddelen.
Daglicht en nog wat geprul met de instellingen,
en daar moest ik het mee doen.

"Oefening baart kunst": zegt men.
Alhoewel... kunst!?
Zover zijn we nog lang niet.
;-)

Ik moest me behelpen met witte printpapieren
en heel erg goed opletten dat je de lijnen 
waar die aan mekaar kwamen 
niet te erg zag op de foto.
Maar het viel allemaal wel redelijk mee.














Maar zonder die witte ondergrond van papier
leek me de reflecterende keukentafel ook nog wel iets hebben.
Die met de gele bollekes vind ik wel geslaagd.








Of ben ik te snel content?
Tips en commentaren welkom hoor.
Sinds de kritieken op de opdrachten van module 1
kan ik daar helemaal tegen.
Hou je vooral niet in!
Deez madam wil alleen maar bijleren.
:-)






maandag 29 januari 2018

Blossfeldt en plantenfotografie.





Tijdens de eerste les van module 2
gingen we aan het werk met plantenfotografie.

Een beetje in navolging van Blossfeldt
Maar anders.
Mooier toch ook wel.

Hopelijk komt professor Blossfeld hier niet meelezen,
maar een goede wetenschapper is niet 
per definitie een goed fotograaf.














Er kwam heel wat van materiaal bij kijken :
Een lichtmeter, externe flits, een softbox...
Allemaal dingen die ik hier thuis niet heb.

Morgen probeer ik het hier uit met gewoon daglicht.
Ik ben er nog niet gerust op.
Dat gaat niet evident zijn.
Want een "goede" leerkracht is 
niet per definitie een goede fotograaf.
;-)









vrijdag 26 januari 2018

Een minimeneerkes trui.





Vroeger
toen ik nog jong was,
Dus heel heel erg lang geleden. :-(
kon ik om 10 uur 's avonds nog beginnen
aan het uittekenen van een patroon.
Om dan meteen ook nog even de stof te knippen.
En weet je wat...
misschien nog even een stukje in mekaar zetten,
zodat ik al een beetje kon zien hoe het worden zou.
En als ik niet oplette, 
werkte ik op het gemak door tot een stuk na middernacht.


Daar is nu geen sprake meer van!
10 uur 's avonds is nu het holst van de nacht.
allé ik overdrijf een klein beetje maar toch...

Om 10 uur ben ik echt uitgeteld.
En ...tja de leeftijd... mijn ogen zijn een stuk slechter.
Naaien in de late avond is er niet meer bij.

Maar in de zetel zitten
( vertaling : "op de bank" voor dhollanders!)
zonder ook maar iets om handen te hebben,
vind ik tijdverlies. 

Het naaien heeft nu plaats gemaakt 
voor
breien of haken.
Eerder breien EN  haken
want
ik ben altijd wel met verschillende dingen tegelijk bezig.
De Onliemie-chaos weten jullie wel?



Het minimeneerke is daardoor alweer een trui rijker.
Patroon uit Jules en Julie  : Flor.



Gemaakt uit goedkope Wibra-wol met zelfs Wibra-knoopjes.
Toepasselijk voor zijn muzikanten-mama en -papa :
Knoopjes met muzieknoten.


Intussen wordt er gewerkt aan eentje uit Scheepjeswol
van bij Wol en Zo.
Zo goed als klaar.
Alleen nog de boordjes.
Maar die zijn al 2 keer mislukt.
Hoe dat kan?

Dat ik dat eens wist!
Maar ik geef niet op.
Let maar op!
Nummerke 2 passeert hier binnenkort de revue!