woensdag 13 december 2017

Een Sint met veel vertraging.




Het was hier de voorbije 2 weken weer stressy druk.
En neen, niet om in kerststemming te komen.
Dat is hier nog even niet aan de orde.

Ik was nog in een late "Sinterklaasmood".
Gisteren hadden we hier thuis nog een verlaat
Sintfeestje.

Gewoon... een moment prikken
om de hele bende samen te krijgen,
blijft hier moeilijk.
Zelfs nu 1/3 van het kroost in het zuiden rondzwerft!


Dit jaar een Sint met veel zelfgemaakte cadeautjes.
Wat haal ik me toch steeds op mijn hals?
Weer even stilte hier omwille van
"veuls" te druk met handwerken.




Voor de papa van het minimeneerke
maakte  ik vrolijke zakdoeken en
een netzakje voor onverwachte boodschappen.


Voor het minimeneerke werd het een pyamaatje. 
Maatje 18 maanden en voor het voorjaar bedoeld.
Maar het minimeneerke is een flinke kerel
en het pyamaatje past nu al.
Daardoor misschien een iets te fris exemplaar.
Een reden om nog eens een warmere versie te maken? ;-)
Truitje gratis patroon van Fons en Sien,
broekje is een Oliverpatroontje.



Sinds deze tas
 zeurt zoon al een dik jaar over een zelfgemaakt tas.
Ik loerde wat rond op Pinterest,
"kletste" wat modellekes samen tot ééntje, 
dacht na over afmetingen,
materiaal
begon wat te knippen,
stuurde mijn plannen tijdens het naaien bij
want 
wat een rugzak moest worden werd een schoudertas. ;-)

En "skai of is het nepleer" 
stikken met mijn machine was een echt geprul.
Het stikte als katoen.
Dat was niet het probleem.
Alleen
sloeg mijn machine met de regelmaat steken over.
Ondanks de ledernaald.
Gelukkig valt dat geknoei niet echt op.
Iemand een tip?

Als er interesse zou zijn,
 wil ik de "tutorial" wel een keertje posten.
Alhoewel... 
dit wijst zichzelf uit, niet?





Jongste had graag een toiletzakje
maar omdat ik niet helemaal content was over de grote versie,
maakte ik nog een kleintje extra.





En voor liefje van zoon werd eindelijk 
de 2 jaar geleden begonnen Bernadette 
afgemaakt!
Omdat er veel wol over was, 
werd er ook nog een col gebreid.
Kou zal liefje het niet hebben dezer dagen
en gelukkig weer een "onaf" project klaar.





En nu is het minimeneerke bijna jarig
en komt kerst er ook snel aan.
Ook daarvoor waren er nog wat zelfmaakplannen.

Daar zullen we nu  maar eens aan beginnen zeker! :-)
En tussendoor toch ook nog even lezen bij jullie
want met al dat gehandwerk is dat er wel even bij ingeschoten.


Op naar de kerst.
Alvast gezellige eindejaarsdagen!








zondag 26 november 2017

Een speelkeed...en nog een speelkleed ... en nog ... en...




Blijkbaar is er een soort van babyboom rondom ons.
Er worden baby'tjes geboren
en
nog meer
baby'tjes geboren.

En uiteraard worden er dan ook Onliemie- cadeautjes gegeven.
Omdat het speelkleed/speelgoedzak zo een succes blijkt...

Een speelkleed/ speelgoedzak
voor kleine Mona.




En eentje voor een heuse tweeling.
Voor Oscar en Marcel.




En nog eentje voor onze "noorderbuurvrienden".
Ook daar werd een klein jongetje geboren.
Welkom lieve Jop.




En nu zal er eentje stillekes jaloers worden,
want dit kreeg ons minimeneerke nog niet van zijn moeke.
Hup, dan nog maar een keertje aan de slag!
Het wordt stilaan bandwerk.
:-)





donderdag 23 november 2017

Digitale detox...




Ja, je leest het goed!
Ten huize Onliemie 
is er
 een gedeeltelijke
(en noodgedwongen)
digitale detox.
Je vraagt je af waarom?

Wel...
 weeral maar eens een farce aan de hand met mijn gsm.
(mobieltje voor "Dhollanders")

Ofwel laat ik dat ding per ongeluk in het toilet vallen,
ofwel speel ik het kwijt op wandeling met de honden.
Hoe stom kan een mens zijn?

Intussen al 27 keer dezelfde route gelopen 
maar niks te vinden.
Er naar bellen om hem zo te traceren, 
kan ook niet meer.
Het ding slaat meteen op voice mail.

En nu ga ik dus afkicken.
Een weekje zonder!
Ook omdat ik even rustig wil nadenken
over
wat ik me ga aanschaffen.
Geen duur ding.
Dat alvast niet.
Ik speel het toch weer kwijt.
Iemand een goeie tip?
(Zonder al te veel reclame te maken)


En er is niet alleen ellende met de telefoon.
Ook het weer maakt me niet echt vrolijker.
Wat een winderig en  nat en miezerig gebeuren.
En donker!
Halverwege de dag al.
Sombere toestand!

Zelfs de honden willen de tuin niet in.
De kat al evenmin.
Een mens begint zo waar aan emigreren te denken.




Zie dat hier nu liggen, de luiaards!

Ofwel zijn ze doodmoe van het bezoek van vanmorgen?
Drie taterende "Haaksetiers", dat kruipt niet in de kouwe kleren pels!
Jammer dat ik daar nu niet een foto van heb.
Die hou ik jullie nog te goed!
:-)







dinsdag 21 november 2017

Een hoodie met de nodige hindernissen.




In de rapte 
zou er  voor het minimeneerke
 een hoodie gemaakt worden. 
Eerder 
voerde ik al eens de kap van een hoodie met gewone katoen.
En dat was dom! 
Heel erg dom!
Want katoen rekt niet.
En dus...
werd de halsopening te klein.
Nu zou je denken :
"ze is er door geleerd!"

Goh, ge gaat het echt niet geloven!
Dit werd een hoodie met heel veel hindernissen.

Omdat ik te weinig rode sweaterstof had, combineerde ik met jersey.



En jersey is geen katoen.
Jersey rekt!
Maar...
sommige jersey maar in 1 richting.
Blijkbaar.
 En daar....
had ik nu weer eens geen rekening mee gehouden!
:-(

Met het gevolg 
dat het koppeke van ons minimeneerke 
niet door de halsopening kon.
Ik heb dat niet geprobeerd.
Zelfs dat was niet nodig.
Je zag het zo!
(GIL!)

Er moesten de nodige aanpassingen gebeuren.
Dan krijg ik het al hé.  
Geduld?
 Het is een schone deugd!

Het werd een hoodie met rits!
Tot zover hindernis 1 : er was een oplossing.
Oef!

En dan ...
echt om mij te pesten denk ik...
begon mijn machine steken over te slaan.
Echt.
dan zou ik het ding smijten!
Hindernis 2!

Dus ik met mijn Pfafke naar de winkel.
Ze gingen het herstellen.
Maar niet direct.
Ah nee.
Een paar dagen geduld
geduld?
en 
ook een paar dagen werkloos.


Achteraf beschouwd,
 denk ik zelfs dat het niet aan mijn machine lag,
maar aan het merk van de stikzijde.

Doch de hindernissen zijn overwonnen
en
intussen is hij klaar.


De hoodie met rits!




Dochter vindt het een hoodie met "Power ranger- allures".
Of ik dat nu als een compliment mag beschouwen,
is me niet helemaal duidelijk.
Ik vrees er een beetje voor.








dinsdag 14 november 2017

Wol uit het hoge noorden.





Omdat oudste, schoonzoon en #Kingwobbe
eind deze zomer in hogere regionen vertoefden,
kwam mijn verjaardagscadeau met vertraging.

Toen ze enkele weken geleden,
via "thuis",
doortrokken naar het zuiden,
kreeg ik onder andere
 echte rendierenwol!
Rendierenwol uit het noorden.
Ja, deuheu...
Waar leven rendieren ook anders?



Het idee dat dit van rendier is,
vind ik al geweldig.
Alleen...
de strengen wol waren wel erg vettig.
Na ettelijke wasbeurten was dat niet veel beter.
Misschien ken ik wel niks van gesponnen wol?
Misschien moet dat nog 1000 keer extra gewassen, gespoeld worden?

Pluizen en  prikken doet de wol ook.
Dus voor een sjaal of muts is deze beestenwol niet echt geschikt.

Daarom leef ik me nu maar uit met lapjes breien.
Allemaal verschillende moeten het worden.
Gaat trouwens heel stroef door die vette film die ik er niet af krijg.
Maar stroef?
Dat gaat ook!

De lapjes samen worden een tas,
heb ik nu bedacht.
Hoe precies weet ik nog niet.
Met een bodem en handvaten in nepleer misschien
en een bijpassende katoenen voering.

En of ik die lapjes nu aan mekaar zal haken,
of naaien
is me ook nog niet duidelijk.

En versteviging als tussenlaag, 
zodat de tas niet als een pudding in mekaar zal zakken,
is wel een must.

Ik ben dus alvast gestart.
Zonder patroon of plan.
Op "den wilde boef".
"Onliemie stijl" dus!
:-)





Eigenlijk had ik dat nog niet mogen doen :
'Beginnen aan iets nieuws'.
Er liggen nog 3 andere werkjes op de priemen.
(ik zal maar van de haakwerkjes zwijgen zeker?)
:-(


Dit is dus weer maar eens een schitterend voorbeeld
 van mijn ongeduld.
Ik ben veel te curieus over hoe iets zal worden
en daardoor 
creëer ik de grootste chaos in mijn hoofd.
Alles tegelijk.
En echt :
dat leer ik  nooit meer af!


Intussen zag ik bij haar ook toffe blokken.
Hier kan ik ook inspiratie op doen.
Oefenen met nieuwe steken.
Dat lijkt me wel wat.





Ooit gaan jullie de tas hier zien passeren.
Beloofd!
Ooit!












vrijdag 10 november 2017

Ecologische lunchverpakking...

 


Wie me hier al even volgt,
weet vast dat ik probeer om een beetje "ecologisch" te leven.
Ik moet zeggen dat het me tot nu toe,
toch niet heel erg goed lukt.
Het kan nog stukken en stukken beter.

We proberen plastiek te mijden 
voor zover dat kan.
Maar hoe moeilijk is dat!
Hebben jullie ook al eens gelet op nutteloze verpakkingen?
Nutteloze verpakkingen die meestal dan nog uit plastiek bestaan.

Zien jullie de logica van komkommers
 individueel verpakt in plastiek?
Ik niet!
En ik weiger echt om dat te kopen!
Maar ook al let je goed op,
toch heb je op het einde van de week
 een hele berg verpakkingsafval.

Omdat een brooddoos in een rugzak toch wel wat plaats inneemt
en we geen plastiek of al zeker geen aluminiumfolie willen gebruiken,
maakte ik al eerder deze broodzakjes.

In de winkel zagen we nu de Boc' 'n roll.
Heel handig want wanneer je deze openvouwt,
heb je meteen ook een soort van placematje.
Dus kochten we er toch eentje voor het gemak
en als modelletje meteen ook heel handig.




En maakte ik er zelf 2 extra.




Ik gebruikte katoen aan de ene kant en 
geplastificeerde katoen aan de binnenkant.
Dat laatste zal zeker en vast ook wel niet erg ecologisch zijn,
maar wel handig omdat het afwasbaar is 
en 
de hele reutemeteut dus niet meteen
na één beurt in de wasmachine moet.
Wat ook weer niet ecologisch is, toch?



 Ze zijn heel erg praktisch.
Praktischer dan de vroegere zakjes.

Ik heb zo een vermoeden
dat er nog gaan volgen.






dinsdag 7 november 2017

Het blauwe licht en ook nog wat "moetjes en magjes".

 



Tijdens de fotografieles, die tijdens de avond valt,
wat voor het oefenen niet altijd even praktisch is
vanwege het licht,
leerden we toch het "blauwe licht" te vangen.
Blauwe licht?
Nooit eerder had ik daar over gehoord.

Tijdens het blauwe uurtje,
dat eigenlijk geen uurtje duurt,
maar hoop en al 10 minuutjes,
neemt de lucht een blauwe kleur aan.
(dit voor de leken onder ons.
De fotografiemensen wisten dit vast al jaren!)
Lees maar even in de link.

Ik ben een complete beginneling,
bovendien het allergrootste oen 
als iets technisch wordt en 
vooral geduld vraagt.

Toch lukte het al redelijk.
Vind ik zelf.
Mag dat?
Zelf vinden dat het redelijk gelukt is?
Ik blijf het daar moeilijk mee hebben.
Mezelf complimentjes maken is iets wat ik van thuis uit niet heb meegekregen.





Deze zijn echt 
helemaal zonder te "poteren"!
Ik heb het gevangen toen,
dat blauwe licht.
Niet allemaal even scherp.
Maar het licht had ik wel!

En meteen maak ik  ook even reclame
voor onze mooie St.Romboutstoren
en  "onze" stad
Echt wel de moeite!
Ook voor een citytrip!
En neen!
Neen, neen, neen!
Ik word hiervoor niet gesponsord!


Hieronder nog enkele
"Moetjes" ...





En toch ook wel wat "Magjes". 
;-)



Ik weet niet of dat nu aan mij ligt?
Maar dit jaar vond ik dat er iets mis was met de herfst.
Het kleurde niet zo mooi als andere jaren.
Vond ik.
Ik zag alleen maar bruin.
En een heel klein beetje geel.
En nog minder rood.
En veel minder paddenstoelen.
Zelfs dat ook veel minder.

De echtgenoot was hiermee niet akkoord.
Wat vonden jullie?

En kritieken
op mijn "gevangen blauwe licht"
en op de "moetjes en magjes"
ook meer dan welkom!

Ik kan er alleen maar uit leren.
:-)